Barbara Kanters (secretaris Breda Jazz Festival van 2005 t/m 2012):
“Ha Kanters!” Dat was standaard het begin van een, meestal lang, telefoongesprek met Roland. Allerlei onderwerpen passeerden de revue en het gesprek eindigde, ook weer standaard, met “Oh ja, waar ik voor belde.....”
Roland heeft zich altijd met hart en ziel ingezet voor het Breda Jazz Festival. Sterker nog, zonder hem zou er waarschijnlijk geen jazzfestival meer geweest zijn. Hij pakte samen met een compleet nieuw bestuur de draad op in januari 1999 en 4 maanden later was het Breda Jazz Festival een feit. Met groot succes en tot opluchting van velen.
Roland hield graag de touwtjes in handen. Hij vond het lastig om te delegeren en maakt het daardoor vaak moeilijk voor zichzelf maar ook voor anderen. Met Ans naast zich was hij de spin in het web van het jazzfestival.
Roland had een klein hartje. Tijdens de opening van het Breda Jazz Festival in 2012, mijn laatste jazzfestival als bestuurslid, stond Roland naast mij aan de zijkant van podium Midden. Vlak voor ik het podium opgeroepen werd drukt hij een kus op mijn wang. Een paar weken later plaatste ik een post op Facebook waarin ik schreef dat ik voor de laatste keer bij een bestuursvergadering was geweest, Roland reageerde daarop met: “Vind ik niet leuk!” Twee kleine maar o zo veelzeggende gebaren. Roland, we gaan nog vaak aan jou denken en de vele herinneringen ophalen. Rust zacht!”